Niektórzy twierdzą, że w dzisiejszych czasach nie możemy narzekać na brak rad. Widywali doradców spieszących na miejsca wypadków lub wstrząsających zdarzeń, widzieli ludzi pobierających rekompensaty za traumatyczne zaburzenia emocjonalne. Jednym słowem, czują, że zamiast rezerwy pojawia się demonstrowana słabość młodszych pokoleń. „W czasie wojny obywaliśmy się bez duchowego wsparcia”, mówią, „dlaczego więc robicie tyle hałasu z tak błahych powodów?”
No właśnie, dlaczego? To dobry punkt wyjścia do rozdziału na temat udzielania rad, ponieważ możecie się zastanawiać nad powodem, dla którego go tu zamieściłem. Udzielanie rad niewątpliwie należy do zdolności interpersonalnych, można by jednakże pomyśleć, że temat równie obszerny wymaga omówienia w osobnym poradniku, a nie tylko wzmianki. Poruszam ten problem, gdyż uważam, że udzielanie rad to umiejętność podstawowa. Czynię to również dlatego, bo nieraz słyszałem: „Ten i ten przyszedł mi się wypłakać, a ja naprawdę nie miałem pojęcia, od czego zacząć”.